Huissleutel

13 jan, 17:29

Eerst even een reactie op de blog “Verliefd”. Wat een aantal bezoekers! Misschien denk je, nou 25 (op zoveel staat

“Vóór God leg ik al mijn gedachten en gevoelens neer in gebed. Dat Hij mijn nummer één is, dat ik niet mijn leven lang alleen wil blijven, dat ik verlang naar iemand die ik lief kan en mag hebben. En ik bid om wijsheid. Stel dat ik op een zijspoor zit. Denkende te doen wat God behaagt, maar in feite mij richt op wetten waar God een andere bedoeling mee heeft, dan een relatie in de weg staan. Of iets anders waar ik geen weet van heb.”

Stiekem had ik gedacht, kan God gevoelens veranderen of weghalen? Bijvoorbeeld verliefdheid. En ik geloof nu dat Hij dat kan. Zou iets te wonderlijk zijn voor God (Jeremia 32: 27)? Echter, dat Hij mijn homoseksuele gevoelens niet heeft weggehaald, geeft voor mij niet aan dat dát te moeilijk is voor Hem. Maar ik heb enkele lessen mogen leren volgens mij…

Toen was ik ook niet bang meer om (weer) verliefd te worden of te zijn. Het maakt mij zelfs niet uit of die liefde wordt beantwoord door die ander of niet. Of dat diegene hetzelfde voelt voor mij. Ik voel liefde voor die ander. Dat is meer dan gewone vriendschap gevoelens. En hoe dat voelt of kan, dat kan ik niet uitleggen. Zo goed ken ik die ander nou ook weer niet en ik weet niet hoe het verder gaat lopen. Dat laat ik aan God over. Maar ik voel me eindelijk blij met mijn verliefdheid .

Maar hier eindigde mijn les niet. Les 2: Opeens stond ik voor een keuze die ik nog niet eerder had ervaren. Wil ik nog wel een innige relatie met een ander? Ik merkte namelijk dat de liefde voor die ander zich naast God, op de troon van mijn hart wilde plaatsnemen. Ik denk dat het datgene is wat Paulus beschrijft in de brief aan de Korintiërs. Iemand die getrouwd is (de meest innige band met een ander) verdeeld zijn toewijding tussen zijn vrouw of haar man, en God. Opeens kwam een gedachte in mij op. Stel dat ik de mogelijkheid krijg om wel met iemand een innige relatie kan opbouwen, zou ik dat nog wel willen? Zou ik wel mijn toewijding aan God willen delen tussen God en een ander? Een relatie is goed, begrijp me niet verkeerd. God heeft het bedoeld dat de mens niet alleen is. Echter, jarenlang ben ik dichter tot God gegroeid en is Hij mijn meest innige relatie, dat wil ik niet verzwakken of opgeven. Ik wil volledig toegewijd blijven aan God. Ik weet niet of ik wel bereid ben om Gods plaats op te delen.

Man! Ik kan bijna niet stoppen met lachen! Ten eerste omdat ik wat verliefd ben, dûh . Maar te meer omdat God een gigantische super taak voor mij heeft weggelegd denk ik! Ik kan er gewoon niet over uit. Alles wat ik heb meegemaakt in mijn leven, hoe ik psychisch en geestelijk ben gevormd door het minderwaardigheidscomplex, het vechten met God en homoseksuele gevoelens, gezinssituaties en gebeurtenissen, levenshouding, mijn gaven en talenten, de talenten die ik niet heb, en zoveel meer: als ik alles optel dan moet er wel een geweldige toekomst zijn… Maar misschien word ik wel heel

(Je kunt op de bijbel-linkjes klikken voor de bijbelteksten)